Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟ
(12 Ιουλίου, ημέρα της κοιμήσεώς του)

Τον Γέροντα τον άγιο,
Παΐσιο αγιορείτη,
αποπειράθηκα κι εγώ,
σαν άλλους να φωτογραφίσω.
Την ώρα που απόμερα,
έξω στ’ «αρχονταρίκι»,
ενός παπά τον καημό εβάσταζε,
το κομποσχοίνι ξεκουκκίζοντας,
«πάγωσα» την εικόνα του,
ως φυλαχτό να έχω.
Τα μάτια του έστρεψε μεμιάς,
την ώρα εκείνη που ο φακός
τον έβαλε σημάδι,
και λίγο σαν να σκιάχτηκε.
Όταν στη Δάφνη γύρεψα
τη μηχανή και πάλι,
τότε και μόνο διαπίστωσα
πως «όλως αναιτίως»
είχε εξαφανιστεί.

1 σχόλιο:

  1. Πάτερ ευλογείτε,
    πολύ χαίρομαι που αυτή η εμπειρία σας φανερώνεται και μέσα από ένα υπέροχο ποίημα!

    Χαιρετίσματα από Κάρπαθο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή